2007/Sep/27

.. เบื้องหลัง .. สายฝน ..



ฟากฟ้าฟื้น...ฝอยฝน...ลาหล่นล่วง

เจ้าจันทร์จวง...ดวงเด่น...สาดเส้นแสง

ดื่นดาษดาว...พราวพราย...ร่ายเรี่ยวแรง

มอดมดแมง...ซอกซอน...ชุกชอนไช


พงไพรพฤกษ์...คึกครื้น...ตื่นต่อตอบ

เรียงรายรอบ...รุกรับ...ขับขานไข.

ห้วงแห่งหน...ก่นกริ่ง...หริ่งเรไร

จับจิตใจ...เพลงพง...ดงแดนดิน


ลมโลมไล้...พร่างพริ้ว...ผ่านผิวผืน

ยังหยัดยืน...ต้านตอบ...กรอบกรุ่นกลิ่น

อาบอิ่มเอื้อ...เจือจาน...ดานดงดิน

รวยระริน...ผิวผ่าว...หนาวเนื้อนวล

.....


----- ปราย_ปรัศนีย์ -----

2007/Sep/26

ระบำใบ

...


กรุ่นกลิ่น...อันอิ่นอวล

ชี้เชิงชวน...รื่นเริงหลง

...

ลิ่วลม...ละโลมลง

ละเลื่อมลาย...ระบายสี

...

ลู่ลัด..สลัดลาย

ละเลงร่าย..ลายระวี

...

ล้อลม..ระเริงรี่

ละเล่นรำ...".ระบำใบ."


.....


----- ปราย_ปรัศนีย์ -----



2007/Sep/26




..ลมหนาวน้ำ..



สายฝนจาง.พร่างพรม.ลมหนาวน้ำ

ในคืนค่ำ.เข้าจองจำ.ย้ำเหตุผล

กล่อมเตือนจิต.สะกิดขั้ว.แห่งตัวตน

แค่พัดพ้น.แผ้วผ่าน.พิมานใจ


คือลมโรย.โปรยรุก.ซุกกลิ่นหนาว

อีกหนึ่งดาว.เคล้าครรลอง.ส่องสวยใส

บนฟ้าฟาก.ปากทางดาว.ที่พราวไกล

ระรื่นไล่.ระเริงเล่น.เซ่นจันทรา


คราได้ยล.เยือนย่ำ.ย้ำกลิ่นกรุ่น

หลงละมุน.ในลมเล่ห์.เสน่หา

ครั้นจบจาก.หากผ่าน.ม่านเวลา

อาจพัดพา.ว่าเงาจาง..พราง..ตะวัน

.....

----- ปราย_ปรัศนีย์ -----